Wybór sukni ślubnej to dopiero początek długiego procesu dobierania strojów i dodatków, dzięki którym Panna Młoda w dniu ślubu wszystkich zachwyci. Większość wyselekcjonowanych akcesoriów widać gołym okiem – buty, welony, rękawiczki… jednak również to, co niewidoczne, jest niezwykle istotne dla oszałamiającego efektu końcowego. Czym byłaby nawet najpiękniejsza suknia bez odpowiednio dobranej bielizny, która zbierze, podniesie, a co trzeba ukryje?
Już sama barwa sukien ślubnych – od śnieżnej bieli po ciepłe cappuccino, ale zawsze jasna i świetlista – mocno ogranicza dobór bielizny. Idealnie byłoby, gdyby jej odcień idealnie pasował do koloru sukni, ale zwykle producenci w neutralnej bieli czy beżu oferują tylko mało dekoracyjną bieliznę typu basic. Warto zatem poszukać specjalistycznej bielizny ślubnej, dedykowanej szczególnym wymaganiom dnia ślubu,a jednocześnie szytej w całej gamie bieli i kremów. Bielizna ślubna ma zwykle do spełnienia dużo trudniejsze zadanie, niż bielizna noszona na co dzień. Musi podtrzymywać i eksponować biust, gdy suknia nie ma ramiączek, być przy tym możliwie gładka, aby szwy i ozdoby nie były widoczne pod cienką tkaniną, a do tego seksowna jak na noc poślubną przystało.

Bieliznę termoaktywną dzieli się zwykle pod kątem tego jaki zapewnia ona komfort cieplny, gdyby zastosować ją bez pozostałych warstw ubraniowych. Zwykle czym większy komfort, tym jest ona grubsza i jednocześnie tym gorzej odprowadza wilgoć:
- bielizna cienka – nie zapewnia sama prawie żadnego komfortu cieplnego, za to najlepiej odprowadza wilgoć – zalecana jest do intensywnego wysiłku fizycznego
- bielizna średnia – zapewnia umiarkowany komfort i jednocześnie umiarkowanie dobrze odprowadza wilgoć
- bielizna gruba – zapewnia dość duży komfort cieplny, ale słabo odprowadza wilgoć, dlatego stosuje się ją w sytuacjach wymagających pozostawania długo w nieruchomej pozycji – szyje się z niej np. specjalistyczne, wysokogórskie, jednoczęściowe piżamy[1].

Oprócz tego niektóre rodzaje bielizny termoaktywnej zapewniają też, pewną minimalną ochronę od wiatru oraz ochronę antybakteryjną.

Do najczęściej stosowanych tkanin w bieliźnie termoaktywnej zalicza się: rhovylon i rhovyl’as, coolmax, thermolite, różne rodzaje „bieliźnianego” polartecu i podobnych tkanin np. PowerDry, polarsoft stretch itp. i wiele innych.

Bielizna termoaktywna jest bielizną produkowaną ze specjalnie projektowanych dzianin syntetycznych, posiadających zdolność sprawnego odprowadzania potu i pary wodnej ze skóry pozostawiając ją suchą, nawet przy intensywnym wysiłku fizycznym. Bielizna termoaktywna odprowadza efektywnie wilgoć z powierzchni skóry dzięki trzem jej cechom:
- ma rozwiniętą powierzchnię zewnętrzną (jest na zewnątrz lekko „włochata”)
- jest elastyczna, dzięki czemu dobrze przywiera do powierzchni skóry
- jest „ażurowa”, dzięki czemu wchłania wilgoć w wolniejszym tempie niż jest ona odparowywana z jej powierzchni.

Siłą napędową odparowywania z jej powierzchni wilgoci jest różnica temperatury ciała ludzkiego i otoczenia, skąd wywodzi się jej nazwa.
Bielizna termoaktywna ma rozwiniętą powierzchnię zewnętrzną (jest na zewnątrz lekko „włochata”). Dzięki temu, że bielizna ta szybciej odparowuje wilgoć niż ją absorbuje, sama pozostaje sucha i zarazem zapewnia suchość samej skóry, dzięki czemu przy skórze utrzymywana jest cienka warstwa ogrzanego przez ciało powietrza, co daje łącznie wrażenie komfortu cieplnego.

Biustonosz bez ramiączek lub z odpinanymi całkowicie ramiączkami. Ma specjalnie uformowane usztywniane miseczki tak, aby maksymalnie odsłonić i wyeksponować górną część biustu. Nazwa pochodzi od nazwiska Brigitte Bardot. Brigitte Bardot to francuska modelka, piosenkarka i aktorka filmowa, legenda kina, symbol seksu lat 50. i 60. XX w., później aktywistka na rzecz ochrony praw zwierząt. Europejski przemysł filmowy miał wówczas bardzo mocną pozycję, ale media w Stanach Zjednoczonych interesowały się jedynie kilkoma europejskimi aktorkami. Jedną z nich była właśnie Brigitte Bardot. Swój debiut miała w 1952 roku w komedii Wioska w Normandii (Le Trou Normand). W tym samym roku wyszła za mąż za Rogera Vadima. W latach 1952 – 1956 pojawiła się w siedemnastu filmach, w 1953 zagrała rolę w sztuce Jeana Anouilh’a L’Invitation au château (Zaproszenie do zamku). Media zwróciły na nią uwagę, kiedy pojawiła się na Festiwalu Filmowym w Cannes w kwietniu 1953. Jej filmy z początku i połowy lat 50. to głównie lekkie romantyczne komedie, niektóre kostiumowe, z rolami młodych, niewinnych albo (i) kuszących dziewcząt, które często bywały niecałkowicie ubrane.

Największe problemy z biustonoszami zaczynają się zawsze od źle dobranych misek. O ile do powiększającego się obwodu pod biustem można dostosować ściągacz, o tyle miseczki nie są formowane i albo są za duże (i piersi układają się zbyt luźno), albo zbyt małe (uciskają biust, blokując przepływ krwi). Zacznij więc od dokładnego zmierzenia obwodu w i pod biustem (możesz to zrobić także w sklepie z bielizną, bezpośrednio przed zakupem). Kiedy wybierzesz już kilka fasonów staników dokładnie je „zbadaj”:
- sprawdź wielkość miseczek (czy zakrywają całe piersi, a nie tylko ich przód, czy nie piersi nie wylewają się w okolicach pachwin itp.),
- długość ramiączek (naciągnij je, by dobrze ułożyć piersi w miseczkach),
- wysokość zapięcia (powinno być tuż pod łopatkami, na wysokości linii biustu),
- jego regulację (zawsze zapinaj stanik na pierwszą z brzegu haftkę,
– pozwoli to dostosować zapinanie do rozciągającej się skóry w późniejszych stadiach ciąży, a wcześniej – w razie potrzeby – zmniejszać zapięcie na bardziej ciasne),
- czy piersi są dobrze przez stanik trzymane (nie opadają, ani nie są zbyt wysoko),
- czy ich wygląd pod bluzką nie budzi twoich zastrzeżeń.

Rozmiar biustonosza określamy przy pomocy kombinacji liczb i liter. Liczba określa obwód biustonosza, czyli nasz obwód pod biustem, natomiast litera określa rozmiar miseczki.

Dobranie właściwego rozmiaru stanika jest nie byle jaką sprawą. Jest to bardzo istotne z kilku powodów. Za duży i za luźny biustonosz nie będzie podtrzymywał biustu, a przecież to jest jego głównym zadaniem, z kolei za mały stanik może spłaszczać, deformować piersi i uciskać wrażliwe miejsca. Dobieranie odpowiedniego rozmiaru biustonosza wymaga dokonania dwóch pomiarów. Pierwszym jest obwód pod biustem, drugim obwód w biuście (w jego najszerszym miejscu) oraz nieco przymierzania.

Staniki różnią się wieloma elementami między sobą. Inne są rozciągliwości i długości obwodów, wielkości miseczek, szerokości fiszbinów i długość ramiączek. Każdy z tych elementów powinien być dobrze dopasowany, a doradztwem w tym zakresie zajmują się osoby, które przeszły specjalistyczne szkolenia z tej dziedziny. Taka osoba, która została przeszkolona do dobierania stanika, nazywa się bra-fitterem.

Ciąża to bardzo ważny, ale i trudny okres w życiu każdej kobiety. Z jednej strony towarzyszy mu radość związana z pojawieniem się na świecie dziecka, ale z drugiej strony wiele zmian, które kobietę przerażają. Swój kształt zmieniają wtedy piersi. Przygotowując się do karmienia nowo narodzonego bobasa, trzeba przygotować się też na to, że kupić trzeba odpowiedni biustonosz, który nie będzie świeżo upieczonej mamie dokładał problemów. dobrze dobrany biustonosz dodatkowo pomoże w utrzymaniu piersi w dobrej formie.

Najlepsze są bezszwowe biustonosze, które wykonane są ze specjalnego, rozciągliwego materiału. Posiadają one dodatkowy, bardzo praktyczny klips, który umożliwia łatwe odpięcie miseczki jedną ręką. Szerokie ramiączka, nie wbijają się w skórę i pomagają prawidłowo podtrzymywać biust, dzięki czemu taki biustonosz jest komfortowy i wygodny w noszeniu. Zapobiegnie też nadmiernemu rozciąganiu się skóry oraz nie tylko utrudni podawania dziecku piersi.

Biustonosze można także podzielić ze względu na rodzaj miseczki. Mamy wtedy do czynienia z różnymi fasonami staników.
Balkonetka to biustonosz z miseczką skrojoną z trzech części. Podnosi i zaokrągla piersi, jednocześnie nadając im naturalny kształt. Dobrze komponuje się założony pod bluzki z okrągłym czy też kwadratowym dekoltem. Biustonosz z niskim mostkiem, zbliżający piersi do siebie to plunge. Ma to na celu uzyskanie dolinki, czyli szpary między zbliżonymi do siebie piersiami. Charakteryzuje go też ukośny szew miseczki, zakładany jest do głębokich dekoltów. Pobudza wyobraźnię panów. Half-cup to kolejny typ miski – tzw. pół miseczki. Ten krój sięga do połowy piersi, jednocześnie nadając im kształt efektownych półkul. Ten efekt podkreślony zostaje dzięki pionowym szwom. Full-cup natomiast to pełna miseczka. Dość mocno zabudowany, z wysokim mostkiem i poziomym szwem, zazwyczaj miękki, na fiszbinach. Noszą go panie z dużym biustem. Strapless to stanik bez ramiączek. Specjalna konstrukcja umożliwia dobre podtrzymanie po odpięciu ramiączek. Zazwyczaj brzeg wykończony jest silikonowym paskiem uniemożliwiającym przesuwanie się. Bandeau to typ opaski na biust. Efekt uzyskany dzięki mostkowi dorównującemu wysokością miseczkom. I ostatni typ, czyli sportowy – to typ miękki, zazwyczaj bez fiszbin i gąbek, podobny do topu. Mocno przytrzymuje piersi przy ciele poprzez niewielkie ściśnięcie i spłaszczenie. Idealny do uprawiania aktywności fizycznej przez panie.

Najbardziej popularny jest biustonosz typu push up. Z języka angielskiego słowo to oznacza podnosić. Jest to specjalnie ukształtowany i wyprofilowany biustonosz podnoszący piersi, dzięki czemu biust wydaje się być większy. Istnieją rodzaje z ukrytymi kieszonkami w dolnej części miseczki, wypełnionymi miękkim wkładem z materiału lub silikonu. Mimo tego, że mogą deformować piersi, są najczęstszym wyborem kobiet z małym biustem. Półusztywniany stanik to taki, w którym dolna część jest usztywniona, natomiast górna to najczęściej ozdobna siateczka lub koronka. Temu krojowi często towarzyszy poziomy szew miski. W usztywnianym cała miseczka jest usztywniona delikatną pianką, a w miękkim miseczki skrojone są z materiału, który swobodnie dopasowuje się do biustu. Najczęściej nosi się go na fiszbinach. W biustonoszu bezszwowym miseczki stanowią jedną całość bez widocznych szwów – są wykonane albo z miękkiej i cienkiej, wyprofilowanej gąbki pokrytej tkaniną, albo z elastycznej, uformowanej w anatomiczny kształt specjalnej tkaniny. Ten typ biustonosza wkłada się zazwyczaj jest pod obcisłe ubrania lub koszulki typu T-shirt.

Wyróżnić możemy cięcie pionowe, ukośne, poziome, ukośne i poziome, ukośne i pionowe oraz brak cięcia.

W przypadku cięcia pionowego miseczka, kształtem przypomina koszyk – taka konstrukcja sprawia, że biustonosz podnosi i podkreśla piersi. to fason najlepszy dla pań, które chcą wyeksponować kształt biustu albo nieco unieść piersi. W przypadku cięcia ukośnego biustonosz nadaje piersiom naturalny wygląd, cięcie ukośne jest najczęściej stosowane w stanikach typu push-up – dzięki niemu piersi są zebrane do środka i podniesione. Doskonale nadaje się przede wszystkim dla osób z małym biustem. Charakterystyczne dla klasycznej bardotki, którą można nosić bez ramiączek jest cięcie poziome. Zastosowanie w biustonoszach typu push-up z wkładkami pod biustem ma cięcie ukośne i poziome. Taka budowa sprawia, że piersi są podniesione, zebrane do środka i powiększone. Idealny dla pań, które mają niewielki biust i chcą go powiększyć. Cięcie ukośne i pionowe występuje najczęściej w biustonoszach miękkich i pół-miękkich przeznaczonych dla dużego biustu, który wymaga wymodelowania i stabilnego ułożenia. W modelach bezszwowych, sportowych lub w kopach nie stosuje się brak cięcia.